Yüksek Entropi Alaşımları için Yüksek Saflıkta Nano Fe Tozu

Demirin karbon çeliği olarak endüstriyel kullanımları çoktur ve 410 IRON diğer alaşımlarını geride bırakır. Karbon çelikleri, değişen oranlarda, genellikle %1,7'ye kadar karbon içeren demir alaşımlarıdır. Düşük alaşımlı çelikler üretmek için diğer metaller de karbon çeliklerine dahil edilir. Bu tür metaller genellikle nikel ve kromdur ve paslanmaz çelik, takım çelikleri ve ısıya dayanıklı çelikler olarak sınıflandırılır. Dökme demir, ferforje, nikel demir ve silikon demir gibi çelik olmayan demir alaşımlarının da birçok önemli uygulaması vardır. Demirin bir diğer önemli uygulaması endüstriyel katalizör olmasıdır. Amonyak sentezi için Haber prosesindeki katalizör bileşimlerinde ve sentetik benzin üretmek için Fischer-Tropsch prosesinde kullanılır. Yaygın uygulamalara bazı örnekler aşağıda verilmiştir: farmasötikler, pestisitler, toz metalurjisi vb.; sıcak hidrojen jeneratörü, jel itici gaz, yanma aktivatörü, katalizör, su temizleme adsorbanı, sinterlenmiş aktif madde vb. olarak; toz metalurji ürünleri, her türlü mekanik parça ve bileşen ürünleri, semente karbür ürünleri vb. için kullanılır; demir tuzu üretimi ve elektronik endüstrisinde kullanılmasının yanı sıra indirgeyici madde olarak; besin takviyeleri (demir takviyesi), döküm için veya indirgeyici ajan olarak; elektronik endüstrisinde, toz metalurjisinde. Demir, gıda takviyesinde kullanılan, aneminin önlenmesi için gerekli olan, hemoglobin konsantrasyonunu ve dolayısıyla dokulara verilen oksijen miktarını azaltan bir mineraldir. kaynaklar arasında ferrik amonyum sülfat, klorür, fruktoz, gliserofosfat, nitrat, fosfat, pirofosfat ve demirli amonyum sülfat, sitrat, sülfat ve sodyum demir edta bulunur. ferrik form (fe3+) en yüksek değerlik durumundaki demirdir ve ferröz form (fe2+) daha düşük değerlik durumundaki demirdir. demir kaynağının rengi bozulmamalı, tat vermemeli ve stabil olmalıdır. demir tozları düşük renk değişikliği ve ekşime üretir. un, unlu mamuller, makarna ve tahıl ürünlerinde zenginleştirme amacıyla kullanılır. Cevherden demirin eritilmesi, karbon (kok) ve kireçtaşının cevherle birlikte ısıtıldığı yüksek fırında meydana gelir; bu, cevherdeki demirin indirgenmesine ve "pik demir" adı verilen erimiş demire dönüştürülmesine neden olur. Eritilmiş pik demir, fırının tabanında toplandığından ve demirin üzerinde yüzen erimiş cüruftan dolayı hala bir miktar karbon ve silikonun yanı sıra diğer bazı yabancı maddeleri de içerir. Her ikisi de boşaltılır ve boşaltılır. Demir ve cüruf fırının tabanından çıkarıldıkça daha fazla bileşen eklenebileceği için bu işlem sürekli olabilir. Demirin bu formu, kırılgan ve çok güçlü olmadığı göz önüne alındığında, ürünlerin imalatında pek kullanışlı değildir. En büyük ilerlemelerden biri Demir eritme teknolojisinde Henry Bessemer (1813-1898) tarafından Bessemer sürecinin geliştirilmesi vardı. Bu süreçte, karbonu ve diğer yabancı maddeleri oksitlemek (yakmak) için basınçlı hava veya oksijen erimiş pik demirden geçirilir. Çelik daha sonra karbonun demir içinde çok yüksek sıcaklıklarda çözündüğü basınçlı oksijen fırınında üretilir. Çeliğin sertliğinde ve diğer özelliklerinde değişiklikler, alaşımların eklenmesiyle ve çeliğin tavlanması, söndürülmesiyle sertleştirilmesi ve temperlenmesiyle elde edilebilir. Toz metalurjisi (sinterleme), toz haline getirilmiş demir veya diğer metallerin yüksek ısı olmadan yüksek basınçta bir araya getirildiği işlemdir. kalıplanmış formlara uygundur. Bu işlem homojen (tamamen aynı) metal parçalar üretmek için kullanılır. Demirin en kullanışlı özelliklerinden biri, yüksek sıcaklıklarda kaybettiği doğal manyetizmasıdır. Manyetizma, demir ürünlere elektriksel indüksiyonla da dahil edilebilir. Her boyut ve şekildeki mıknatıslar, motorlarda, atom parçalayıcılarda, CT tarayıcılarda, TV ve bilgisayar ekranlarında, birkaç kullanım alanını saymak gerekirse kullanılır. Yüksek kaliteli demire başka elementlerin (bkz. kobalt) eklenmesiyle süper mıknatıslar oluşturulabilir. Demir, vücudumuzdaki hücrelere oksijen taşıyan kandaki hemoglobini oluşturan önemli bir elementtir. Enerji üretmek için gıdaların oksidasyonuna yardımcı olan diyette bir eser element olarak da çok önemlidir. İz mineral olarak her gün yaklaşık 10 ila 18 miligram demire ihtiyacımız vardır. Demir, karaciğer ve et ürünleri, yumurta, kabuklu deniz ürünleri, yeşil yapraklı sebzeler, bezelye, fasulye ve tam tahıllı tahıllarda bulunur. Demir eksikliği anemiye (düşük kırmızı kan hücresi sayısı), halsizliğe, yorgunluğa, baş ağrılarına ve nefes darlığına neden olabilir. Diyetteki aşırı demir karaciğer hasarına neden olabilir, ancak bu nadir görülen bir durumdur. Saf demir daha çok laboratuvar malzemesidir ve büyük bir endüstriyel kullanım alanı bulamaz.